Veliku Britaniju pogađa talas štrajkova sa ozbiljnim pretnjama da će od 1. oktobra građani prestati da plaćaju komunalije jer će biti prinuđeni da biraju između hrane i grejanja. Neki delovi EU neće ni imati takav izbor, tj. sve veći broj njihovih građana neće imati novca ni za jedno ni za drugo. Hiljade radnika u najvećoj britanskoj kontejnerskoj luci stupio je u nedjelju, 21. avgusta, u osmodnevni štrajk zbog spora s poslodavcem oko plata.

Radnici, uključujući vozače dizalica i operatere mašina, napustit će svoja radna mjesta u luci Felixstowe na jugoistočnoj obali Engleske, kroz koju prođu oko četiri miliona kontejnera godišnje s 2.000 brodova. To je u prosjeku 48 posto ukupne britanske kontejnerske trgovine.

Štrajk lučkih radnika dolazi u trenutku dok štrajkuje više od 45.000 željezničkih radnika zbog plata i uslova rada. Učešće radnika u željezničkoj signalizaciji širom Engleske, Velsa i Škotske čini štrajk posebno ometajućim, jer je bez signalista željeznički saobraćaj nemoguć.

Sve veći broj sindikata planira štrajkove dok se Velika Britanija suočava s najgorom krizom izazvanom najvećim povećanjem troškova života.

Najnoviji podaci pokazuju da je inflacija 10,1 posto, najveća u posljednjih 40 godina.

Štrajk su najavili i poštanski radnici, advokati, osoblje British Telekoma i zaposleni u gradskoj čistoći.

Situacija je sve teža u Francuskoj, a najteža u Nemačkoj (ako izuzmemo baltičke države bivšeg SSSR-a koje pominju rekordnu stopi inflacije – većoj od 20 odsto), koju potresa velika energetska kriza sa potpuno neizjvesnim posledicama tokom predstojeće zime, kako po građane tako i po industriju, odnosno privredu te zemlje u cijelini. Kada znamo šta Nemačka znači za ukupnu ekonomiju EU, stvari izgledaju još mračnije.

Evropa plaća ceh političkih odluka

Sve je ovo proizvod katastrofalne strateške energetske politike Brisela, ali i zabluda oko alternativnih izvora energije koji su trebali osigurati neometan tj. relativno bezbolan prelaz sa fosilnih na obnovljive izvore.

Političke odluke evropske Unije dovele su do novog neugodnog presedana: po prvi put u dvadesetogodišnjoj istoriji eura, ta je valuta juče pala ispod američkog dolara: jedan euro iznosio je 0,9934 dolara. Radi se o padu za čak 1% kako navodu Financial Times

Stvar dodatno komplikuje ruski plinski div Gazprom koji je krajem prošle nedelje najavio početak tehničkog održavanja (remonta) gasovoda Sjeverni tok (1) koji dnom Baltičkog mora vodi u Njemačku. Remont bi trebao početi početkom septembra. Koliko je to neugodno po Njemačku nije potrebno govoriti. Dovoljno je podsjetiti kako je smanjenje dotoka ruskog plina kroz taj gasovod na svega 20% od dotadašnje norme, od juna više nego udvostručio cijene plina u kontinentalnoj Evropi.

Istovremeno, u celoj ovoj „velikoj igri“ profitira samo SAD i njihov LNG biznis, koji sada ima otvoren put ka Evropi. Međutim, za Evropu je problem što ovaj tečni gas na američkom tržištu košta 333 dolara (podaci od prošle nedelje), dok ga američke kompanije u EU prodaju po cijenama većim od 2000 dolara.

Na kraju, evropski tranzicioni energetski preobražaj u zelenu polako postaje prošlost: cijene energije iz obnovljivih izvora su ionako u startu (davno pre izbijanja trenutne energetske krize) bile visoke zbog visoke cijene tehnologije. O tome svedoči i neprijatna saznanja o ponovnoj upotrebi „odbačenog“ uglja u Nemačkoj, ali i širom EU.