U slučaju i da nauči da se u javnom govoru ne koristi termin ,,narkoman“ koji je uvredljiv, već termin ,,osoba koja koristi/injektira droge“, (kako bi se u prvi plan stavila upravo osoba, a ne problem koji sa njom povezujemo), Abazoviću savjetujemo da uopšte ne koristi ove osobe i njihove karakterizacije u negativnom kontekstu. 

Iako je jučerašnje obraćanje javnosti premijera Dritana Abazovića obilježilo etiketiranjem jednog gradskog naselja kao getoa, ostao je u sijenci još jedan, izvjesno opasniji govor, a to je nesenzitivan jezik i odnos prema korisnicima psihoaktivnih susptanci i osobama koje pate od bolesti zavisnosti.  

Borba protiv stigmatizacije, diskriminacije i izopštavanja svake grupe u društvu, uključujući i pomenute osobe građanska je dužnost i obaveza svih.

,,Narkoman“ i slični termini, ne idu u prilog stvaranja inkluzivnog društva i društva svjesnog svojih problema i to je premijer Abazović trebalo da zna, jer nastupa ispred krovne državne institucije, ali i političke partije, deklarativno zelene, čiji osnovni principi bi trebalo da budu inkluzivnost, tolerancija, senzitivnost prema ranjivim grupama…

Sa višedecenijskim političkim stažom, i vjerovatno velikim brojem savjetnika, premijer, kao domaćin i prvi među jednakima, treba da zna ili da nauči pravilnu terminologiju.

Pokušavajući juče da diskredituje kotroverznog koreanskog državljanina i opiše ga kao ozbiljnog kriminalca, Abazović je koristio navodni antipod tome u konstrukciji – ,,dripac ili narkoman“.

Ovakav jezik udara direktno na osobe korisnike psihoaktivnih supstanci kao jednu od najranjivijih grupa koja se i danas teško integriše u društvo, upravo zbog stigmatizacije i diskriminacije. Primjer Abazovića dodatno legitimiše narativ dikriminacije.

Naime, prikazanom retorikom, Abazović  pokazuje da se podrazumijeva da pomenuti treba da ostanu iza margine i izvan pažnje društva, i da je u redu njihove bolesti zavisnosti i živote koje vode koristiti kao sinonim za nešto loše, čak vrijedno prezira.

U slučaju i da nauči da se u javnom govoru ne koristi termin ,,narkoman“, već termin ,,osoba koja koristi/injektira droge“, (kako bi se u prvi plan stavila upravo osoba, a ne problem koji sa njom povezujemo), Abazoviću savjetujemo da uopte ne koristi ove osobe i njihove karakterizacije u negativnom kontekstu. 

Svaka bolest zavisnosti je kompleksna, a kao društvo još uvijek ne radimo dovoljno za pomenutu zajednicu koja je u povećanom riziku od socijalne isključenosti. Šarlatanski nastupi premijera nam kao društvu ne pomažu da stvar i odnos prema bolestima zavisnosti popravimo.

NVO Kombinat Medija, kao organizacija koja se bavi medijima, javnim govorom, a čiji je cilj kreiranje zdravog javnog mnjenja i društva, ovim putem, apeluje da, kada se govori o zajednici korisnika/ica psihoaktivnih supstanci, da se koriste adekvatna terminologija i konteksti, kako bismo uticali na smanjenje stigme i diskriminacije koja je duboko povezana sa njima.

Ovom apelu je logično da prethodi i apel političarima/kama da manje koriste asocijacije, poređenja i stilske figure u svojim retoričkim ,,bravurama“ i nastupima, a više konsultuju pravila senzitivnog jezika.

Na koncu, apel svim političarima, ljudima od pozicija i moći za više pristojnosti i empatije prema društvu kao cjelini, s obzirom da tim društvom upravljaju i u njemu imaju veliku odgovornost.