Piše: Mad Ted

Kiša! Nebo, veli, plače. Podgoričani u čizme. A prije samo koji dan, mediji objavljuju, ,,najtopliji drugi jun u Podgorici ikad”! Eto ti sad. Klimatska kriza, šta li. Anđa, diže paniku, treba selit odavde, makar u Kolašin, nije daleko, i odatle se do mora možemo spustit, ako bude potrebe, silaziti kroz Platije i probijati se kroz UV snopove što izbijaju iz gnjilog ozonskog omotača. 

Ipak, isti ili sledeći dan, gradonačelnik Podgorice izjavljuje, da ne brinemo jer je Podgorica, pazi: ,,peti najzeleniji grad u Evropi“. To je inače gradonačelnik citirao samog sebe iz februara ove godine, samo sad ima i neki grafik slatki. Anđa zatečena, stoji sa jorganom u hodnik. ,,Da mičem ili da vraćam?“, pita. 

,,Ne znam, stavi ga tu pri ruci, daj Google da obnovimo ove gradove, mislio sam da ima više zelenijih gradova po Evropi.“ 

Krećemo od ratne zone, aktuelno je, pa put zapada. Talin, Vilnus, Helsinki, Stokholm, Kopenhagen, Prag, Beč, Ženeva, Bern, Brisel… sve šumetine od gradova, parkovi sa stogodišnjim drvećem, lisice iskaču po ulica, srne se izjutra gicaju po periferiji, fazani zabijaju u šoferšajbne… 

Dobro, ko zna na šta je čovjek mislio. Ima tih metodologija raznih, možda se broji ovo ili ono, nećemo mu zamjerit kao onomad sa neutralnom Belgijom. Smirismo se malo. U šume ćemo, kao i vazda kad je teško, kad ono!

Ministar Poljoprivrede i socijalnog zbrinjavanja za članove svoje partije, Vlad Joković se pita koji je problem u kidanju šuma. Ada, obnovljive su, majka mu stara, nisu kao ugalj koji se mora kopati, ka’ ne daj bože…

Nelagoda u kući. Gledamo se Anđa i ja. Evo ćemo i bez šuma ostat. Je li ovo košmar?

,,Brzo na Facebook da vidimo što nam rade!“

Aco Dragićević poludio, iznervirao se kao samo što on umije; ovi iz Kombinata dijele žute kartone; Vuk Vujisić priča neka opšta mjesta; Raško Konjević vrišti, ’oće da konzumira marihuanu, Milan Knežević otkazao stand up nastup u KIC… ludnica.

Od ministrice ekologije ni traga ni glasa. Kao i uvijek, prelijepo odjevena, po poslednjoj, brzoj, modi, broji avione dok premijer Abazović, kao dječak, oduševljen avionima, planira aerodrome po Crnoj Gori i pušta avionske regate ulcinjskim livadama. 

Anđa i ja bi u ovom košmaru popili malo vode i koji leksilijum, nego su iz Glavnog grada poslali pismo da ne trošimo vodu osim ako baš mora, jer je više nemamo za trošiti. Pogotovo ne zalivati travnjake, no ih neka žuti ka’ u Njegošev park koji svake druge godine izgori u požaru, iako se nalazi na obali rijeke. 

Ministar poljoprivrede i socijalnog zbrinjavanja pristalica pali bager da, dok je blato, povalja neke paprike i smanji sektor na minimum da se ne blamiramo po svijetu sa motikama u ruke. Oće da ,,rekuperiše“ zemljište kanabisom i uzgaja marihuanu. Treba odobrovoljit Raška. Međutim, bager se otima kontroli i guli cijeli jedan geološki sloj sa površine crnogorske zemlje.

Ministrica se prenula iz sanjarenja, skide cipelu, kao imenjakinja joj u poznatoj pjesmi, i kreće najnovijim modelom ljeto-jesen, konvers/pjaćoti štiklom na metalni stroj. Brzim galopom, kao brza moda zakuca se u metalnog monstruma i sve prhnu u dim. 

Zelena magla, još se ne razmiče, gušimo se. Jedino evropski Zeleni ,,istakoše odnos” prema Crnoj Gori kao jedinoj zelenoj tački Evrope. Ekološkoj ili radioaktivnoj, ne zna se.