Mnogi popularni bendovi i muzičari su, vođeni nekim dubljim duhovnim osjećajem, prepjevali pojedine djelove Biblije. Tako je, davne 1979. godine, naročito bila popularna pjesma ,,Rivers of Babylon”, tj. psalam 137., u izvođenju grupe ,,Boney M”, koji su, svega devet godina ranije, u ,,rocksteady” aranžmanu obradili čuveni ,,The Melodians-i”.

Na to nije ostao imun ni kralj regea, Bob Marli – koji je govorio da ,,Bog je pozitivna vibracija” – a primat u ovom, doduše nekonvencionalnom, načinu propovijedanja preuzima, svakako, Bob Dilan čija je poezija, prema mišljenjima brojnih rok kritičara, duboko ukorijenjena u Biblijiskim motivima i pričama.

Psalmi Davidovi – najljepši vapaji Bogu, ikad

Najpopularniji segmenti Svetog pisma, koje brojni muzičari obrađuju ,,riffom” i ritmom, svakako, su psalmi Davidovi.

Kako nam je pojasnio teolog i alternativni muzičar iz Beograda, Veljko Đorović, psalmi su dio kanona Starog Zavjeta i predstavljaju zbirku molitvenih pjesama koje su se, u vrijeme kada su pisane, izvodile uz žičani instrument ,,Psaltir”, čiji izgled je najsličniji harfi.

,,Autor psalama je, u najvećoj meri, bio car i prorok David. Pored njega tu je i manji broj ostalih autora koji su, kasnije, pisali po uzoru na njega. Tako je oformljen skup od oko 150 psalama koji su ušli u bogoslužbeni ciklus starozavetnog i, kasnije, novozavetnog perioda”, pojašnjava Đorović.

On je saglasan sa mišljenjem da su Psalmi najljepši molitveni tekstovi upućeni Bogu ikada, te da je zato njihov značaj, do današnjih dana, izuzetan u sve tri najveće monoteističke religije – judaizmu, hrišćanstvu i islamu.

Muzika – spona između čovjeka i viših sila

Kada govorimo uopšteno muzici, podsjeća Đorović, moramo imati na umu da je ona nastala kao spona između čovjeka i ,,viših sila”.

,,To nam ukazuje i sama grčka reč musika. Muze su, po staroj grčkoj mitologiji, bile Zevsove kćeri i boginje poezije, umetnosti i nauke, koje su služile i kao zaštitnice različitih duhovnih aktivnosti čoveka”, podsjetio je Đorović.

Kako je pojasnio, kasnijim razvojem i dobijanjem različitih žanrova muzika se razgranala, ali nikada nije izgubila svoju glavnu ulogu.

,,Sa tim u vezi, u popularnoj kulturi nama bližeg vremena postoje izvođači koji su, direktno, koristili tekstove Svetog Pisma, obrađujući ih na različite načine, da bi preneli poruku o prisustvu Boga u ovom svetu i vremenu u kom su oni živeli”, ispričao je Đorović za ,,Kombinat”.

Naravno, dodaje on, postoji i ,,druga strana medalje” koja je koristila muziku na obrnut način da bi, kako kaže, prenijela drugačiju poruku, ,,suprotnu onome čemu muzika treba da služi”.

,,Ali, i pored toga, smatram da i danas postoji taj viši momenat – koji se moze nazvati bogotražiteljskim – čemu je dokaz i pesma ‘In Corpore Sano’ koju je Konstrakta, kao srpski predstavnik na pesmi Evrovizije, plasirala kao vrednost kojoj treba da težimo”, ukazuje Đorović.

Globalizam degradira duhovne vrijednosti

Ipak, navodi on, danas je to popularnim muzičarima tabu tema jer, ,,zaboga, svi hoćemo da smo savremeni”, a Sveto Pismo je, ironično primjećuje Đorović, ,,nešto zastarelo i, možda, izvor nesporazuma”.

,,Generalno, globalizam degradira duhovne vrednosti na svim poljima. Tu, naravno, ne štedi ni muziku kao prodoran način čovekovog izraza. Zbog toga muzičari, ako hoće da budu deo globalne kulture, moraju igrati (i pevati) po tim pravilima da bi uspeli, a u isto vreme i preživeli, u materijalnom smislu”, jasan je on.

Ovaj teolog i muzičar kazao nam je da, uprkos tome, Crkva ima neki svoj kutak gdje pokušava da, savremenim pristupom – koristeći muziku – prenese jevanđelsku poruku, ,,s tim što to sve, za sad barem, ostaje u okvirima crkvene porte”.

,,Problem je, dakle, taj što to konzumiraju samo ljudi koji već imaju izgrađen duhovni život i, po mom mišljenju, to ne pogađa metu, jer ide u krug i nema uzlaznu liniju. Ono što bi probudilo, dosta pogubljene i dezorijentisane, mlađe naraštaje, definitivno, je neki novi pristup Crkve, da ne kažem – novi talas”, primjećuje Đorović.

On vjeruje da će se to dogoditi dolaskom na čelo Crkve patrijarha kao što je Porfirije koji, smatra, ,,ima sluha za te i takve stvari”.

,,Povlačeći paralelu sa Marlijem, Dilanom i ostalim prihvaćenim autoritetima u pop kulturi, činimo Jevanđelje uvek aktuelnim i prisutnim u svim vremenima jer, po rečima apostola Pavla ‘Hristos je isti juče, danas i u vekove…’ (Jevr, 13-8)”, rekao je Đorović.

On, takođe, navodi i da, u posljednje vrijeme, Crkva to prepoznaje, te će taj, kako ga naziva, ,,novi talas” mladima ,,otkriti Hrista na neki nov, a opet ispravan, način koji je u saglasju sa pravoslavnim predanjem”.

Hristos raspet jer je izašao iz okvira tradicionalnog

Kada je taj pristup u pitanju Đorović se, spajajući znanja i iskustva iz teologije i muzike, prihvatio tog poziva – jer ,,u početku beše Reč (Logos)… (Jn 1, 1)”.

,,Reči su velika sila i energija kojom se hranimo i neko je, zaista lepo, obradio misli starca Tadeja u ‘kakvu muziku slušaš, takav ti je život’. Praviti kvalitetnu muziku, koja će imati silu u Reči kroz koje će Bog delovati, vanvremenska je i vanprostorna misija”, smatra Đorović.

On, vođen tom mišlju, ne strahuje od mogućih osuda koje može doživjeti od strane (ne)vjerujućih krugova.

,,Hristos je bio razapet zato što je izašao iz okvira tradicionalnog – družio se sa grešnicima i ljudima sa margine društva da bi im preneo poruku Jevanđelja i Ljubavi. Siguran sam da kada bi Gospod danas došao u telu, kao pre dve hiljade godina, išao bi na koncerte i družio bi se sa muzičarima koji, kao i većina mladih naraštaja danas, sa stereotipima gledaju na Crkvu i, uopšteno, Liturgijski život”, zaključio je Đorović u razgovoru za ,,Kombinat”.